Strona główna
Komunikaty
Cele i zadania
Zarząd
Członkowie
Terminarz spotkań
Kronika
Publikacje
Galeria zdjęć
Wsparcie finansowe
Kontakt
ESSLLI 2012, Opole, Poland
www.esslli2012.pl
Trzynaste spotkanie GLLI
prof. Grzegorczyk

W dniu 17 maja 2011r. na zaproszenie Grupy Logiki, Języka i Informacji przy UO gościł w Opolu prof. dr hab. Andrzej Grzegorczyk, profesor emeritus w Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. W ramach tzw. Złotej Serii Wykładów Otwartych, odbywających się pod patronatem JM prof. dr hab. Krystyny Czajowej, Rektor UO, gość wygłosił odczyt p.t. Rola logiki w strukturze kondycji ludzkiego bytowania, a po wykładzie spotkał się na posiedzeniu seminaryjnym z członkami Grupy Opolskiej. Odczyt miał miejsce w sali posiedzeń Senatu UO i rozpoczął się, zgodnie z ustalonym zwyczajem, o godzinie 12:30.

Krótkiego powitania gościa i zebranych w Sali słuchaczy dokonał z ramienia władz uczelni prof. dr hab. Stefan Marek Grochalski, prorektor UO ds. studentów, natomiast prof. dr hab. Urszula Wybraniec-Skardowska przywitała Profesora i zebranych w imieniu organizatorów spotkania, tj. Grupy Logiki, Języka i Informacji przy UO. Następnie głos zabrał prof. Janusz Czelakowski, który w kilkuminutowym wystąpieniu naświetlił życiorys i sylwetkę naukową prof. Grzegorczyka, podkreślając przy tym wszechstronność, oryginalność i niezbywalną trwałość dokonań naukowych gościa.

Główna teza wystąpienia prof. Grzegorczyka, nawiązująca do tytułu odczytu, brzmiała: logika pomaga w tworzeniu tekstów prawdziwych, czyli opisujących rzeczywistość oraz umożliwiających kształtowanie świata, otoczenia oraz zachowania własnego i innych ludzi. W odróżnieniu od człowieka, pozostałe gatunki żywych stworzeń (żywin w terminologii prof. Grzegorczyka) regulują swoje zachowanie (indywidualne i społeczne) z pominięciem języka opisowego. Człowiek jest jedynym gatunkiem regulującym swe zachowanie przy pomocy językowego opisu rzeczywistości. Organizmy żywe wykazują swoistą samosterowność (samoregulację) oraz, w odróżnieniu od obecnie konstruowanych automatów, dojrzewają do działań. W przypadku tych ostatnich nie można wskazać okresów indywidualnego dojrzewania do wypełniania określonych funkcji. Funkcjonowanie żywego stworzenia zawsze odbywa się w ramach jednorodnej populacji, do której organizm ten należy. Treść funkcjonowania żywego organizmu obejmuje następujące komponenty: 1. rozwój jednostki i osiąganie przez nią pełnej sprawności, 2. stałe poprawianie i podtrzymywanie własnego życia i sprawności, 3. udział w rozmnażaniu populacji i wpływ na jej genotyp, 4. udział w podtrzymaniu i poprawianiu życia zbiorowego populacji. Podtrzymywanie i poprawianie (doskonalenie) jednostki i populacji polega na dostarczaniu żywinom wartości witalnych (rozpoznawanych i realizowanych przez wszystkie gatunki zwierząt) zwiększające ich siłę i sprawność fizyczną. Wartośc witalną stanowi to, co osobnik wykorzystuje do podtrzymania lub poprawy własnego życia fizycznego swego organizmu oraz to, co osobnik wykorzystuje do podtrzymania lub poprawy życia organizmów jego bliskich lub wszystkich należących do populacji. W przypadku ludzi dochodzą wartości duchowe, poszerzające poznanie i rozumienie rzeczywistości. Dla człowieka wartości duchowe układają się w klasyczny kanon: dobro, dotyczące struktury czynu, piękno, dotyczące struktury bytu oraz prawda, czyli to, co wiernie wyrażone w opisie językowym. Źródłem logiki jest rozwój języka opisu i potrzeba komunikacji. Istota leży w powstaniu kodowych form języka opisów, umożliwiająca unifikację systemu komunikacji, której nie zapewnia forma ikoniczna. Zwierzęta, w odróżnieniu od człowieka, nie mają sposobu na przekaz braku cechy, nie umieją opisać alternatywy ("znają" tylko dyrektywy absolutne). Człowiek wymyślił alternatywę i negację, bo je dostrzegł w procesie komunikacji.

Po odczycie Profesora odbyło się spotkanie w węższym gronie z udziałem członków Grupy Opolskiej. W długiej dyskusji wracano do szeregu wątków bezpośrednio podniesionych w referacie prof. Grzegorczyka, jak też wielu pobocznych, np. tyczących sztucznej inteligencji, paradoksu Moraveca, automatów i racjonalności.